دادگاه تجدیدنظر در استکهلم حکم حبس ابدِ حمید نوری را تائید کرد. تائید این حکم یک پیروزی برای جنبش دادخواهی مردم کشورمان است. این حکم حقّانیّت خانواده های جان باخته گان، و بازماندگان کشتار جمعی زندانیان سیاسی در دهه شصت و خاصه سال شصت و هفت را بار دیگر به سطح افکار عمومی کشاند. مسئولین جمهوری اسلامی در همه سالهای پس از کشتارِ زندانیان با سکوت در مورد این جنایت، بویژه در عرصه بین المللی سعی کرده بودند که سایه تردیدی بر واقعیت این کشتار بیاندازند. دفاعیه وکلای حمید نوری در دادگاه تجدید نظر نیز بر تشکیک در واقعیت کشتار دسته جمعی زندانیان سیاسی بنا شده بود. تائید حکم ابد برای حمید نوری، که تنها یکی از عاملین این جنایت بود، توطئه ی حذف این جنایت رژیم از حافظه ی جمعی را برباد داد و بستر مساعدی برای محاکمه سایر عوامل دخیل در قتل و کشتار زندانیان سیاسی فراهم ساخت. از ترس همین بازداشت و محاکمه بود که ابراهیم رئیسی از اعضای کمیسیون قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67 در پی شکایت سه تن از بازماندگان کشتارها به دادستان سوئیس سفر اخیر خود به ژنو به منظور شرکت در مجمع عمومی پناهندگان سازمان ملل را لغو کرد و عبدالهیان وزیر خارجه دولتش را به ریاست هیئت اعزامی گماشت.
از آنجائی که جنایات رژیم اسلامی علیه مردم آزادی خواه و عدالت طلب کشورمان حدّ و مرزی نمی شناخته و کماکان نمی شناسد، هر آن زمانی که فرصتی و مجالی برای اجرای عدالت پیش آمده، جمهوری اسلامی محکوم شده است. با آنکه تجربه های تاکنونی نشان داده است که سیاست دولت های غربی مماشات با جمهوری اسلامی بوده است، دادگاه حمید نوری، تائیدی بود بر این واقعیت که اگر امکان دادخواهی عادلانه ، ولو موقت و به عنوان استثنایی برقاعده پدید بیاید، و مطامع سیاسی دولت های غریی جایگزین موازین شناخته شده حقوق بین الملل نشود، جمهوری اسلامی محکوم می شود.
دادگاه حمید نوری پروسه ای طولانی را تا به امروز طی کرده است. این پروسه به جنبش دادخواهی نشان داد که همان گونه که حضور گسترده و متنوع خانواده های جان باخته گان و بازمانده گان تاثیر بزرگی در پیشرفت پرونده و پیگیری امر دادخواهی داشت، پرهیز از دادخواهی فرقه گرایانه نیز مسیر پیشرفت را برای جنبش دادخواهی هموار کرد.
دادگاه حمید نوری همچنین نشان داد که برآمد نیروهای مستقلِ دادخواه و ابتکار عمل آنها در امرِ دادخواهی و شرکت فعال نیروهائی که در مقابل کاسبان حقوق بشر و مدافعان شکنجه و سرکوب در صفوف اپوزسیون ایستاده اند، اهمیت بسزائی در پیشبرد دادخواهی خواهد داشت.
تجربه دادگاه حمید نوری بر فراجناحی بودن این جنبش صحه گذاشته است. هر چه نقش و وزن نیروهایی بیشتر شود که گسترده گی و تنوع جنبش دادخواهی را درک کرده و ابتکار عمل مستقیم و مستقل خانواده های دادخواه را برسمیت می شناسند، به همان میزان احتمال توده ای تر شدن این جنبش بیشتر است.
برخلاف تز نادرست «می بخشیم و فراموش می کنیم»، رای دادگاه تجدید نظر حمید نوری، تبلور ایده «نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم» بود! مسئله دادخواهی فقط روشن کردن آنچه بر سرقربانیان آوردند، و یا تنها بیان جنایات صورت گرفته نیست، بلکه مجازات آمران و عاملین این جنایات و فرهنگ سازی و بسترآفرینی به منظور ناممکن ساختن بازتکرار آنها در ساخت قدرت هم از اهداف جنبش دادخواهی است.
جنبش دادخواهی جنبشی عمیق و گسترده است. اگرچه تائید حکم ابد برای حمید نوری یک پیروزی برای این جنبش است، اما فراموش نکنیم این پیروزی تنها حلقه ای از زنجیره جنبش گسترده دادخواهی است. و این جنبش ادامه دارد.
اتحاد کارگران انقلابی ایران
سه شنبه 28 آذر 1402و 19 دسامبر 2023
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه