گروههای مختلف بازنشستگان، شامل تامین اجتماعی، فولادی، مخابرات، فرهنگی،کشوری و صنعت نفت با حداقل 36 مورد اعتراض گزارش شده در ماه آبان در حداقل 23 شهر و کلانشهر در سراسر کشور بی تردید موتور جنبش مطالباتی در آبان ماه بوده اند. اعتراضات آبان ماه بازنشستگان در فشرده ترین جمع بندی واجد خصوصیات زیر بوده است:
در مجموع میزان مشارکت در اعتراضات خیابانی در شهرهایی نظیر اهواز، شوش و کرمانشاه تا حدودی بیشتر شده است. در کرمانشاه و برخی شهرهای کردستان نقش زنان از نظر حضور در اعتراضات برجسته است. در برخی شهرها مثل قزوین، همدان و اراک که انتشار خبرهای اعتراضات بازنشستگان در شبکه های اجتماعی در آن تقریبا قطع شده بود از سر گرفته شده است. همچنین مشارکت در اعتراضات بازنشستگان مخابرات به سمت سراسری شدن است
سرکوب و بازداشت و برخورد با بازنشستگان مطالبه گر چه از طریق احضار به مراکز امنیتی و چه برخورد مستقیم در حین تجمع در آبان ماه صورت گرفته، اما تاثیری در کاهش دامنه اعتراضات نداشته است.
کاهش قدرت خرید،عدم پرداخت مطالبات، کیفیت نازل خدمات بیمه تکمیلی و در مواردی قطع آن،عدم اجرای قانون همسان سازی، غارت صندوق بازنشستگی نفت با تصرف آن از سوی دولت وعدم پرداخت پاداش پایان خدمت در شمار اصلی ترین محورهای مطالباتی در اعتراضات آبان ماه بوده اند.
شکاف میان کنش های مبتنی بر «انتظار از بالا» و کنش های مبتنی بر «اقدام مستقیم و مستقل از پائین» به حداکثر خود رسیده است. بازار عوامفریبان خانه کارگر و ملحقات آن نظیر کانون های بازنشستگان به عنوان متولی اصلی رویکردهای مبتنی بر «انتظار از بالا» بکلی کساد شده و کلیه موارد گزارش شده اعتراضات ماه آبان اعتراضات خیابانی در مقابل صندوق های بازنشستگی، در برابر مخابرات، در برابر اداره کل تامین اجتماعی و در برابر مجلس بوده است. در واقع دامنه تاثیرات مخرب تشکل های زرد و سیاه امنیتی و شبه امنیتی در منحرف کردن مسیر اعتراضات بازنشستگان و کشاندن آنها به باتلاق صبر و انتظار و بازی در بساط رژیم بشدت کاهش یافته است
اعتراضات منظم گروههای خاص بازنشستگان در روزهای معین هفته جا افتاده است. یکشنبه، دوشنبه و سه شنبه های اعتراضی نظم به خود گرفته است. خبرها و گزارش های ماه آبان حاکی از آن است که به تدریج گروههای بیشتری از معترضان به روش اعتراضات ثابت در روزهای خاص هفته گرایش می یابند.
بدتر شدن اوضاع معیشتی در بطن مقاومت حاکمیت در برابر مطالبات اساسی بازنشستگان که خودداری از تحقق مطالبه همسان سازی در طرح بودجه دولت برای سال آینده که البته فعلا از سوی مجلس برگشت خورده، یکی از تازه ترین نمونه های آن است، گروههای مختلف مطالبه گران را به همبستگی و همگرایی ناگزیر کرده است. در ماه آبان سه شکل همگرایی و همبستگی میان معترضان قابل تشخیص بوده است؛ اعتراض مشترک بازنشستگان با شاغلان که بویژه در اعتراضات کارکنان نفت شاهد بودیم، حضور بازنشستگان گروههای مختلف در اعتراض خیابانی؛ از جمله حضور بازنشستگان فرهنگی در اعتراضات بازنشستگان کارگری در برخی شهرها (که البته انتشار بیانیه های صریح حمایتی از اعتراضات بازنشستگان؛ نظیر بیانیه حمایتی شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان هم جزئی از آن بوده است) و اعتراضات همزمان و موازی بدون ارتباط مستقیم نظیر اعتراضات بازنشستگان فولادی و تامین اجتماعی در روزهای یکشنبه. این شکل های همگرایی طبعا تاثیرات متقابل یکسانی بر محیط مطالبه گری ندارند و به سادگی هم ارتقا نمی یابند. اما روشن است که در مجموع آن شکل هایی از همگرایی که بتواند توده بزرگ تری از مطالبه گران را به میدان عمل مستقیم بکشاند و پیوندهای پایه ای و مشترک میان مطالبات اساسی گروههای مختلف بازنشستگان را به سطح نهاد مشترک همگرایی فراگروهی و شبکه ای ارتقا دهد، از اولویت و الزام بیشتری در توده ای کردن اعتراضات بازنشستگان برخوردار است. نهاد مشترک همگرایی بویژه در شرایطی که بازنشستگان کشوری و بازنشستگان و شاغلان صنعت نفت هم به اعتراضات خیابانی پیوسته اند و حاکمیت در پی اجرای طرح های تشدید تعرض به معیشت و زندگی مزد و حقوق بگیران است، از اهمیت فزاینده ای برخوردار است
اتحاد کارگران انقلابی ایران
پنجشنبه 23 آذر 1402 و 14 دسامبر 2023
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه