شانزده آذر روز دانشجو امسال در حالی فرا رسیده که حاکمیت در عرصه های مختلف با سرکوب شدید سعی در کنترل اوضاع و پایان دادن به اعتراضات کرده است. از کانون های اصلی سرکوب دانشگاهها و دانشجویان و اساتید هستند. وجوهی از سرکوب ها در بیانیه کانون صنفی معلمان تهران و همچنین مقاومت جنبش دانشجویی در برابر استبداد و خودکامگی و دفاع از آزادی و عدالت اجتماعی و همجنین در بیانیه علی یونسی و امیرحسین مرادی، دو دانشجوی دانشگاه شریف که چهار سال است در زندان به سر می برند، بازتاب یافته است. جمهوری اسلامی به عبث فکر می کند که با سرکوب دانشجویان، صدور احکام اخراج و تعلیق و گسترش اعدام ها می تواند دانشگاه را تحت کنترل بگیرد و ضدیت با هر نوع دیکتاتوری که از دوران شیخ تا شاه با ردی از خون دانشجویان مبارز و انقلابی به تاریخ مقاومت جنبش دانشجویی گره خورده است است را از دانشگاه حذف کند. اما برخلاف تلاش عبث ارتجاع حاکم نه تاریخ جنبش دانشجویی را می توان حذف کرد، نه واقعیتِ انکارناپذیر خصلت پیشرو، انقلابی و رادیکال جنبش دانشجویی و نه نقش برجسته دانشجویان مبارز و انقلابی در پیوند جنبش کارگری و دموکراتیک در برجچیدن بساط استبداد و بهره کشی و برای آزادی و عدالت اجتماعی.
اتحاد کارگران انقلابی ایران
بیانیه کانون صنفی معلمان ایران (تهران) به مناسبت ۱۶ آذر
#روز_دانشجو
چه فرق میکرد
زندانی در چشمانداز باشد یا دانشگاهی؟
…دمی که یک کلمه هم زیادی ست.
#نه
در تاریخ معاصر ایران، از ابتدای تاسیس دانشگاه #جنبش_دانشجویی نقش تاثیرگذاری در تحولات تاریخی داشته و در فرایند دمکراسی خواهی ملت ایران همواره پیشتاز بوده است.
مبارزه با استبداد و دفاع از آزادیخواهی، حقوق بشر و عدالت اجتماعی به عنوان مطالبات اصلی دانشجویان، در همه این سالها و در حکومتهای مختلف، آنها را پرچمدار فرایند استقلال و دمکراسیخواهی در ایران کرده است.
علت نامگذاری ۱۶ آذر خود گواه این مدعاست که #دانشجو در هر حکومتی، هیچ استبداد و هیچ کوتاه آمدنی را بر نخواهد تافت. و #نه بزرگی به هر اقتدار ضد مردمی خواهد گفت. چنان که شاهد بودیم چه در زمان پهلوی و چه در حال؛ از جریان های اصلی و چه بسا آغاز کننده #اعتراض به قدرت برای برداشتن دست از گلوی حق خواهی مردم بوده است.
در همین راستا یکی از جریانهای اصلی پیش برنده جنبش #زن_زندگی_آزادی در سال گذشته نیز دانشجویان بودند.
آنها با تجمعات اعتراضی و تحصن در دانشگاه همگام با سایر اقشار اجتماعی، سلطهجویی حکومت مستقر را به چالش کشیدند. در مقابل، نیروهای امنیتی و قضایی از همان آغاز جنبش ژینا/مهسا با بازداشت گسترده فعالان دانشجویی به #سرکوب_گسترده جنبش پرداختند. سرکوبی که بعد از گذشت بیش از یک سال همچنان به شکلهای دیگر در درون دانشگاهها ادامه دارد.
تعلیق، تبعید و اخراج دستورالعمل کلی نهادهای امنیتی مستقر در دانشگاه و حتی خارج از دانشگاه برای جلوگیری از مطالبهگری جنبش دانشجویی در طول جنبش و پس از آن بهویژه در ماههای اخیر بوده است.
بنا بر آمارهای #تشکلهای_دانشجویی در طول ماههای اخیر در ۱۵ دانشگاه کشور بیش از هزار نفر ممنوع الورود و ۶۰۰ نفر امکان ادامه تحصیل در سال جاری را از دست دادهاند. علاوه بر دانشجویان دهها نفر از استادان در دانشگاههای مختلف، به بهانههای مختلف ولی در راستای #انتقام نهادهای امنیتی از همراهی آنها با دانشجویان در طول جنبش ژینا/مهسا، از ادامه تدریس در دانشگاه محروم شده اند.
کانون صنفی معلمان ایران (تهران) ضمن اعلام همبستگی با جنبش دانشجویی، ۱۶ آذر ماه را به همه دانشجویان و دانشگاهیان تبریک میگوید.
و در عین حال به حاکمیت و نهادهای امنیتی و قضایی تحت امر آن هشدار میدهد که ادامه سرکوب دانشجویان و اساتید دانشگاه برای حکومت دستاوردی نخواهد داشت؛ و پاسخ دانشجویان همانست که بارها در بیانیههای خود و با زبانهای مختلف بیان کردهاند؛
ما با شما حرفی نداریم جز یک کلمه: #نه
همانطور که سرکوب دیگر اقشار اجتماعی همچون معلمان، زنان، کارگران و بازنشستگان در طول چهار دهه گذشته نیز دستاوردی جز فروریزی مشروعیت برای حکومت نداشته است.
ما بهعنوان جزیی از #جنبش_معلمان با صدایی بلند اعلام میکنیم که همواره در کنار دانشجویان و جنبش دانشجویی خواهیم بود و خواهان توقف سرکوب و لغو احکام تعلیق، تبعید و اخراج دانشجویان و محرومیت اساتید دانشگاه از تدریس هستیم.
کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۱۶ آذرماه ۱۴۰۲
علی یونسی و امیرحسین مرادی، دو دانشجوی دانشگاه شریف که چهارمین سال حبس را در زندان اوین سپری میکنند، با انتشار نامهای به مناسبت روز دانشجو ضمن تاکید بر ضرورت تداوم قیام و پایان دادن به حکومت دیکتاتوری از هر شکل شاه و شیخ، عنوان کردند؛
جنگ واقعی ما؛
شانزدهم آذر ماه در شرایطی فرا میرسد که جمهوری اسلامی از هراس قیامی دیگر قیامی که میتواند تا رسیدن به آزادی ادامه پیدا کند، از یک سو به اعدام و دستگیری گسترده اقدام کرده و از سوی دیگر به دنبال پراکندن گرد ناامیدی است تا شاید در این دوگانه ترس و یأس جامعه چند روزی بیشتر زنده بماند.
تلاشی تکراری که نه در ۷۸، نه در ۸۸ و نه در ۹۶ و ۹۸ نتوانست مانع قیام بعدی باشد و این بار نیز گریزی از قیام آتی نیست، قیامی که به زودی فرا میرسد.
دانشجویان سال گذشته نشان دادند که بخش مهمی از قیام و تحولات پس از آن هستند. امروز نیز به عنوان یک قشر جوان و آگاه میتوانند پایان بخش تردیدها باشند.
تردیدهایی مثل «اینا برن کی بیاد» که بی پایه و بنیاد است. زیرا اصلا بنا نیست که «کسی» بیاید و بناست که حکومت دیکتاتوری در هر شکل آن چه شاه چه شیخ یکبار برای همیشه پایان یابد و یک جمهوری واقعی و جمهوری دموکراتیک جایگزین آن شود.
همین پتانسیل و نقش تأثیرگذار دانشجویان است که مایه هراس حکومت شده و تیغ سرکوب را علیه دانشجویان و اساتید تیزتر کرده است.
شب در تلاش بیهوده، خورشید پنهان میکند
انجم ولی آوازهخوان امید فردا میدهد
آتش بزن در قلب شب، گویی تویی کابوس شب
#روز_دانشجو
#دانشگاه_زنده_است
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه