اتحاد کارگران انقلابی ایران: در دو هفته گذشته جامعه پرستاری شاهد اعتراضات بخش های مختلف پرستاران در بسیاری از شهرهای کشور بود. اعتراضات اساتید و کارکنان دانشگاه آزاد ماهشهر، ماماهای سراسر کشور، پرستاران بیمارستانها در شهرهای اهواز، مشهد، دیواندره، کرمانشاه، سنندج، تهران، فسا، صومعه سرا، و اسلام آباد غرب از جمله تحرکاتی بودند که عکس و فیلم اعتراضات آنها در رسانه ها منتشر شده و آنها بدین وسیله دیگران را از مطالبات خود مطلع کردند. شکستن سکوت خبری حکومت در قبال مطالبات برحقّ پرستاران قدم بزرگی است که از سوی آنها برداشته شده است.
اعتراض به اجرائی نشدن وعده و وعیده های مسئولین در مطالبات پرستاران بخش ها و مناطق مختلف مشترک بود. تاخیر در پرداخت اضافه کاری ها، نحوه بشدت تبعیض آمیز محاسبه و ناچیز بودن میزان پرداخت تعرفههای واریزی و عدم رسیدگی به مطالبات صنفی و معیشتی پرستاران، کارانه های عقب افتاده، حقّ تعرفه پرسنل، درخواست پرداخت معوقات شانزده ماهه، اجرای فوق العاده خاص، اعتراض به کمبود نیروی پرستاری و اضافه کاری اجباری از دیگر مطالبات پرستاران در شهرهای مختلف است. این مطالبات نظیر مطالبه اجرای بی چون و چرای قانون مشاغل سخت و زیانآور، حل مشکل حاد کمبود پرستار و بازگشت به کار نیروهای طرحی اخراج شده پیش از این در اعتراضات جداگانه مطرح شده اند اما هر بار با وعده دروغین رسیدگی به تعویق افتاد و عملا متحقق نشدند و یا به شیوه ای واقعا ناقص و مشکل آفرین اجرا شده و یا در دست اجرا هستند.
در واقع دور جدید اعتراضات پرستاران پس از روشن شدن معنای عملی وعده های داده شده از سوی دولت مبنی بر تحقق مطالبات شان و اجرای به قول خودشان «توصیه های رهبری» نسبت به رسیدگی به مطالبات پرستاران شروع شد. یک نمونه از این نحوه «رسیدگی» به بهره کشی شدید نیروی کار پرستاران و کاهش فشار کار از طریق استخدام پرستاران جدید مربوط است. پس از چند سال اعتراض گسترده پرستاران و گسترش ترک کار و افزایش آمار خروج پرستاران از کشور، سرانجام وزارت بهداشت اوایل تابستان امسال طرح استخدام ۷۷ هزار نیروی جدید را مطرح کرد. این در حالی بود که کمبود پرستار به تخمین معاون توسعه و مدیریت منابع سازمان نظام پرستاری «حداقل صد هزار» نفر است. اما همان طرح استخدام ۷۷ هزار نفر هم به خاطر ناهماهنگی های سه نهاد دولتی در زمینه اجرا به تعویق افتاد و به خاطر ورشکستگی مالی دولت میزان مجوز جذب به ۲۵ هزار نفر برای کل پرسنل درمانی محدود شد. از همین میزان هم فقط ۱۴ هزار نفر نیروهای پرستاری هستند که تازه قرار است پس از حدود پنج ماه تاخیر و پس از بررسی اعتراض معترضین به نتایج آزمون پرستاری اگر تازه ترین وعده مسئولین هم دروغ از آب درنیاید در ماه جاری وارد سیستم اجرایی شود. از این تعداد هم بر اساس توضیحات عباس عبادی معاون پرستاری وزارت بهداشت، در مجموع حدود ۸۸۸۰ نفر پرستار مستقیم در بخش درمان، ۳۵۰۰ نفر در اورژانسهای پیش بیمارستانی خواهند بود.
با این وضع روشن است که حتی استخدام این تعداد پرستار با توجه به نیاز حداقل پنج برابری نظام پرستاری کاهش محسوسی در شدت بهره کشی از پرستاران ایجاد نخواهد کرد و پیامد تحمیل اضافه کاری که با پرداخت حداقلی به پرستاران ترکیب شده است، همچنان بهره کشی شدید از نیروی کار است.
نمونه دیگر از عملکرد فاجعه بار سیستم فعلی که خشم پرستاران را بشدت برانگیخته نحوه پرداخت سراپا تبعیض آمیز تعرفه هاست. هیچ سیستم واحد و غیر قابل سواستفاده در این پرداخت ها وجود ندارد. اختلاف پرداخت بین پرستاران و روسای شبکه های مترون و سوپروایزرهای نورچشمی بسیار وسیع است. نوع پرداخت ها علاوه بر این که از نظر میزان تناسبی با کار صورت گرفته ندارد و اغلب به طرز تحقیرآمیزی ناچیز است عامل دامن زدن به اختلافات درون بخشی می شود. بی دلیل نیست که پرستاران معترض در تجمعات اعتراضی خود شعار می دهند که تعرفه های شان «زیر عبای ملا» گم شده است.
تجربه تاکنونی اعتراضات پرستاران نشان می دهد که قطعا این بار هم مسئولین با وعده های توخالی و یا اجرای ناقص و موردی سعی در خواباندن آتش اعتراضات پرستاران خواهند کرد. امری که اگر از سوی پرستاران پذیرفته شود، حاصلش تحمیل شرایطی خواهد بود که میزان بهره کشی از کارِ پرستاران را بالاتر و دستمزد آنان را ناچیزتر خواهد ساخت.
دوره کنونی دوره تعرض دوباره رژیم به طبقه مزد و حقوق بگیر و از جمله پرستاران است. آنها هیچ گونه تشکیلات پرستاری مستقل از دولت و حکومت را تاب نمی آورند. نتیجه حاصل از این تعرض علاوه براینکه عدم امنیت شغلی را در بین پرستاران دامن می زند، در ابعاد بزرگتر بخش بهداشت و درمان را زمینگیر، و در نتیجه ارائه خدمات به بیماران را با مشکلی اساسی روبرو خواهد کرد.
فقط با ایجاد تشکل های مستقل پرستاران و تشکل سراسری فراگیر بر پایه مطالبات کلیدی مشترک بخش های مختلف نیروی کار پرستاری است که فشار متمرکز بر دولت در جهت اجرای موثر مطالبات پرستاران و حمایت متقابل پرستاران از هم امکان پذیر خواهد بود
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه