اتحاد کارگران انقلابی ایران: فرا رسیدن دوباره بیست و پنجم نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، ما را برآن داشت که مقوله خشونت علیه زنان را از زوایای مختلف مورد کنکاش و ارزیابی قرار بدهیم. به همین مناسبت از همراهان سایت درخواست کردیم که نظرات خود در این زمین را مکتوب کنند.
از آنجائی که مبارزه علیه خشونت جاری و مستمر علیه زنان و مسیری که برای حذف صددرصدی این خشونت بایستی پیموده شود نیازمند داشتن آگاهی از مظاهر و اشکال مختلف خشونت، ابعاد و گستردگی آن، درس گرفتن از شیوه های تجربه شده و آموختن روش های مدرن و جدید مبارزه برای از بین بردن خشونت، و آشنائی با وظایف زنان و فعالین جنبش زنان در قبال همدیگر و چگونگی حفظ دستآوردهای تاکنونی این جنبش جهانی دارد، برآن شدیم در حد توانمان نظرات و اندیشه های بخش بزرگی از همراهان را منتشر دهیم.
نوشته دوم (نام نویسنده محفوظ): امسال روز ۲۵ نوامبر روز جهانی خشونت علیه زنان، ما هم زمان متاثر از دو رویداد مهم هستیم. در جامعه، ما در فضای متاثر از خیزش انقلابی زن زندگی آزادی هستیم و اینروزها شاهد نسل کشی فلسطینیان توسط ارتش اسرائیل هستیم.
روزهای گذشته شاهد قتلعام بی رحمانه ای بودیم که بیشتر کشته شدگان آن زنان و کودکان فلسطینی بودند. این روزها بشریت شاهد یکی از بزرگترین خشونت های وحشیانه علیه زنان در فلسطین است و انسان و انسانیت نمی تواند از این همه بی رحمی به خود نلرزد. بشریت در مقابل چشمانش بوضوح دستان خونین قدرت های بزرگ را در دست اسرائیل دید و این که برای آفریدن این همه جنایت هولناک، از آنجا که منافعشان در حمایت از جنگ طلبی و نظامی گری هرقدر ایجاب کند به آرای هیچ نهادی اعم از نهادهای حقوق بشری و یا سازمان ملل وقعی نمی نهند. آنگونه که اسرائیل تا کنون نود و هفت قطعنامه سازمان ملل را زیر پا گذاشته است.
بزرگترین خشونت علیه زنان امروز در سطح جهان در غزه، علیه زنان فلسطینی در جریان است. بشریت مترقّی امروز در جهان خواهان پایان خشونت ها در غزه و خواهان برقراری فوری صلح و حق حاکمیت مردم فلسطین است.
هم زمان در ایران، ما در میانه ی یکی از بزرگترین خیزش های انقلابی در جهان و خاورمیانه هستیم. انقلابی زنانه و به رهبری زنان. صدای این انقلاب در تمام جهان شنیده شد و حمایت بشریّت مترقّی را به خود جلب کرد.
بزرگترین خشونت های حکومتی به زنان در خیابانها و زندانها طی اين مدت صورت گرفته است. بیشتر این پانصد جوانی را که در خیابان به چشمانشان شلیک کردند و آنها را از بینایی محروم ساختند، دختران جوان بوده اند. و بدترین خشونت ها علیه زنان در جریان این خیزش در زندانها صورت گرفته است. زنان رقم بالایی از بیست هزار نفر بازداشت شده معترض را تشکیل مي دادند و همه نوع کتک زدن و تجاوز و انواع شکنجه های جسمی و روانی در زندانها شامل حال این زنان شده است.
در دانشگاهها بسیاری از دخترانِ دانشجو فقط به دلیل نداشتن حجاب یک ترم یا چند ترم از تحصیل محروم شده اند. و خشونت بسیجی ها و عناصر اطلاعاتی امنیتی به دختران دانشجو را در دانشگاهها در اوج جنبش زن زندگی آزادی همه بیاد داریم.
حجاب بانها و نهادهایی از این دست در مترو و خیابانها جولان می دهند و فاجعه می آفرینند. هنوز مدت زمان زیادی از کشته شدن آرمیتا گراوند به دست همین نهادهای مجری ی اعمال خشونت بر زنان نمی گذرد. این خشونتی است که هر روزه علیه زنان در خیابانها و مکانهای عمومی به کار گرفته می شود. به اینها اضافه کنیم سایر خشونت های حکومتی در عرصه های ديگر را، که همه می دانيم. زنان در ایران امروز، بیش از همیشه از خشونت دولتی عاصی اند. و خشونت حکومتی بر علیه زنان بیش از همیشه موجب خشم و مقاومت زنان می شود.
هرچند خشونت حکومتی علیه زنان بزرگترین نوع خشونت علیه زنان ایران است، اما این به معنای این نیست که ما شاهد خشونت بر زنان در سایر عرصه ها نیستیم. از جمله اعمال خشونت در خانواده، مثل قتل های ناموسی، ما از نظام مردسالاری رنج می بریم. ما متاسفانه با افزایش شمار قتل های ناموسی مواجهیم. در حاکمیت جمهوری اسلامی آمار وحشتناکی از قتل های ناموسی وجود دارد. بر اساس آخرین آمارها در هر چهار روز یک زن بر اثر قتل ناموسی جان خود را از دست داده است.
می دانیم این رژیم، نظامی مردسالار و زن ستیز است. ماهیت جمهوری اسلامی و زن ستیزی این رژیم مانع اول در مقابل رفع خشونت علیه زنان است. ما در ایران با موج وسیعی از خشونت حکومتی علیه زنان مواجهیم و تا زمانی که این رژیم بر سرِ کار است، این خشونت ها ادامه دارد. خوشبختانه امروز در بخش ها و لایه های مختلف جامعه مردم خواهان انقلاب و سرنگونی جمهوری اسلامی هستند.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 