اتحاد کارگران انقلابی ایران: ماشین سرکوب، زندان و اعدام از سوی جمهوری اسلامی در هفته های اخير بر سرعت خود افزوده است. در روزهای اخیر دهها شهروند در سراسر کشور دستگیر شده و دهها نفر هم طی ماه جاری اعدام شده اند که برخی از این اعدام شدگان زندانی سیاسی عقیدتی بوده و شماری نیز از میان زندانیان عادی بوده اند.
سیاهه برخی از دستگیر شدگان در روزهای اخیر چنین است: زهرا سعیدیانجو، خواهر میلاد سعیدیانجو، از جانباختگان جنبش زن، زندگی، آزادی در ایذه، برای سومین بار توسط نیروهای امنیتی در این شهر، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. بازداشت وی به فاصله سه روز به سالگرد جانباختن برادرش انجام گرفته است. یک شهروند اهل سردشت به نام کیوان دهقان تنها سه روز پس از بازداشت در زندان این شهر زیر شکنجه ماموران امنیتی کشته شد. نسیم طوافزاده و هلاله ناطقه، دو روزنامهنگار و فعال محیط زیستی، در رشت به همراه ده فعال مدنی زن توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. شقایق مرادی، شهروند ساکن تهران طی هجوم شماری از نیروهای امنیتی بازداشت شد. فرشید حسنزهی، جمشید حسنزهی، دو معترض بلوچی که در جریان جنبش زن، زندگی، آزادی بازداشت شدند، در دوازدهمین ماه بازداشت شان از سوی دستگاه قضایی به ترتیب به اعدام و حبس ٢۵ ساله محکوم شدند. یک شهروند ساکن تهران به نام مهناز طراح توسط نیروهای امنیتی، برای بار دوم همراه با خشونت شدید بازداشت و به دادسرای اوین منتقل شد. عثمان اسماعیلی، فعال کارگری اهل سقز که پیشتر بە ١۶ ماە حبس تعزیری محکوم شده بود، جهت اجرای حکم، بازداشت و به زندان مرکزی این شهر منتقل شد. اصغر امیرزادگان، معلم و فعال صنفی فرهنگیان اهل فیروزآباد استان فارس، پس از احضار، جهت اجرای حکم حبس بازداشت و به زندان فیروزآباد منتقل شد. نیروهای امنیتی صباح احمدی شهروند جوان اهل سنندج را بازداشت کردند. مهسا بصیر توانا، خواهر مهران بصیر توانا، جوان کشتهشده در جنبش ژن، ژیان ئازادی، در آستانه سالگرد جانباختن برادرش توسط نیروهای امنیتی در استان گیلان نیز برای چند روز بازداشت شد.محمدتقی صالحی، شهروند ٧٠ ساله اهل دورود از توابع استان لرستان، بازداشت شد. بیش از ده شهروند بهایی در تهران و همدان بازداشت شدند.
هم زمان با افزایش دستگیری ها در روزهای اخیر، موج اعدامها نیز گسترش یافته و ماشین مرگ رژیم هم چنان قربانی می گيرد. در هفته جاری حکم اعدام سه زندانی سیاسی بلوچ به نامهای محمد براهویی انجمنی، ادریس بیلرانی و محمدکریم بارکزایی اکسون بدون اطلاع خانواده در زندان مرکزی زاهدان اجرا شد. آنها را به اعتراف اجباری علیه خود وادار کرده و شرط آزادی آنان را ترور مولوی عبدالحمید و شماری دیگر قرار داده بودند که آنها نپذیرفتند. هم چنین پنج زندانی به نامهای احمد محمدی و وحید سالمی و بهروز دیناربر، افشین جوشنی و طاهر عارفی در شیراز اعدام شدند؛ حکم اعدام دو زندانی در زندانهای مرکزی اصفهان و سراوان اجرا شد و دو زندانی به نامهای علیرضا پرتوی اهل سنقر و فرهاد آقایی در کرمانشاه اعدام شدند. در اوایل ماه جاری هم چنین ۹ زندانی در زندان قزلحصار کرج اعدام شده اند.
گزارش منابع مستقل حقوق بشری نشان می دهد که در سال جاری بیش از ۶۰۰ نفر توسط جمهوری اسلامی اعدام شدهاند که بالاترین رقم در هشت سال گذشته بوده است. ششصد اعدام طی ۱۰ ماه به معنای دو قتل در روز است
شدت اعدام ها البته دبیر کل سازمان ملل را هم مجبور کرد در گزارشی اعلام کند جمهوری اسلامی «با سرعتی نگرانکننده» اعدام میکند و میزان اعدامها در هفت ماهه نخست سال جاری نسبت به دوره زمانی مشابه در سال گذشته افزایشی ۳۰ درصدی داشته است.
با این حال سکوت مجامع بین المللی، دست جمهوری اسلامی را در افزایش اعدامها باز گذاشته است. در عین حال رژیم در اوایل هفته گذشته ریاست مجمع اجتماعی شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد را بر عهده گرفت که دهن کجی آشکار به مبارزه ضد استبدادی مردم و تشویق به انجام جنایت های بیشتر است.
گسترش سرکوب ها و اعدام ها در ایران و سکوت مجامع بین المللی، سازماندهی هر چه گسترده تر مقاومت علیه سرکوب و اعدام را به امر مبرم گروههای مختلف تحت سرکوب تبدیل کرده است. تنها راه عقب نشاندن رژیمی که موجودیتش با سرکوب و اعدام گره خورده، همین است. در این سازماندهی، اتکا به نیروی خود به جای امید بستن به سیاست های دولت های خارجی عنصر اساسی است. جلب حمایت و همبستگی بشریت مترقی و نهادهای واقعا مستقل جامعه مدنی بین المللی از مبارزات آزادیخواهانه و عدالت جویانه اکثریت مردم ایران محور مهم دیگری از مقاومت در برابر سرکوب است.
مبارزه علیه سرکوب و اعدام بخشی مهم و اساسی از جنبش دادخواهی است؛ جنبشی که می تواند بر پایه نفی بی قید و شرط اعدام و دفاع نامشروط از حق حیات، گام مهمی در سراسری کردن اعتراض علیه اعدام با سازمان دهی خانواده ها، بستگان و حامیان زندانیان سیاسی، عقیدتی و قربانیان آسیب های اجتماعی باشد.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه