از مجموعه‌ی «در محاصره»

غم‌هایمان را در کشوها نگه می‌داریم مبادا سربازان ببینند و جشن بگیرند محاصره‌ی ما را… اندوه‌مان را نگه می‌داریم برای موسم‌های دیگر برای یک یادمان برای آن‌چه در راه غافلگیرمان می‌کند، آن‌گاه که زندگی به روال طبیعی پیش ‌رود. (محمود درویش، ترجمه: تراب حق‌شناس)

بیان دیدگاه