اتحاد کارگران انقلابی ایران: شروع سال تحصیلی جدید در دانشگاهها، همراه بود با افزایش فشارها و سرکوب دانشجویان در داخل دانشگاهها. روز دوشنبه سوم مهر، ویدئویی در شبکه های اجتماعی منتشر شد که نشان می داد چگونه افراد امنیتی و خودروهای متعلق به آنها در محوطه پردیس مرکزی و صحن داخلی دانشگاه تهران، ضمن پخش نوحه و سرودهای حکومتی، دانشگاه را محل جولان خود قرار داده اند و گویی این نیروها به محل جنگ اعزام شده اند. دانشگاه محل مقدسی است برای کسب علم و دانش نه صحنه جنگ آن گونه که امنیتی ها، آرایش نظامی به خود گرفتند. گرچه همین آرایش نظامی به خوبی گویاست که تا چه حد در دانشگاهها و میان دانشجویان منفور و منزوی هستند و به زور سرکوب حراست و داغ و درفش و آرایش نظامی می خواهند دانشگاه را تحت کنترل بگیرند. در این راستا در شروع سال جدید در دانشگاهها شاهد رویارویی حراست با دانشجویان دختر برای تحمیل حجاب اجباری بودیم. به گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، در دانشگاه تهران به تازگی بنرهایی موسوم به «نظامنامه اخلاق» در سطح دانشگاه نصب شده اند که حاوی بندهای جدیدی در خصوص پوشش دانشجویان است. این نظامنامه هم چنین برای تمامی دانشجویان بصورت پیامک ارسال شده است. همچنین حضور نیروهای زن حراست در گیتهای پردیس مرکزی گزارش شده است. این افراد به اغلب دانشجویان بابت پوشش آنان تذکر داده و مدعی شده اند که دختران تنها با مقنعه در دانشگاه اجازه ورود دارند. در دانشگاه امیرکبیر نیز بنرهایی با موضوع پوشش دانشجویان در دانشگاه قرار داده اند. همچنین حراست گیتها پوشش دانشجویان را در هنگام ورود وارسی میکنند و مانع از ورود بسیاری از آنان به بهانه پوشش میشوند. در دانشگاه هنر اصفهان نیز اطلاعیهای مشابه درخصوص پوشش دانشجویان ابلاغ شده و در آن به مصادیق پوشش مناسب و نامناسب اشاره شده است. همچنین با استناد به شیوهنامه انضباطی، تنبیهات متخلفین یادآوری شده است. در دانشگاه الزهرا نیز چندتن از دانشجویان را از خوابگاه بدون حکم انضباطی و به دستور حراست محروم کرده اند. دلیل این محرومیتها، تاخیر در ورود به خوابگاه، نداشتن حجاب، مصرف مشروبات الکلی، استعمال سیگار، روابط نامشروع و… عنوان شده است. و در ادامه با تهدید دانشجویان به اطلاع دادن به خانواده و صدور احکام تعلیق و محرومیت از تحصیل، از آنان تعهد و اعتراف اجباریِ مکتوب اخذ کرده اند. در دانشگاه علامه طباطبایی نیز در درب ورود به دانشجویان نسبت به پوشش شال و روسری تذکر دادهاند و تهدید کردهاند که بعد از این نمیتوانند با پوششی غیر از مقنعه وارد دانشگاه شوند. در دانشگاه خوارزمی نیز نیروهای حراست در درب خوابگاهها به دانشجویان دختر تذکر داده و همچنین در سلف نیز به دانشجویانی که مقنعه به سر نکرده بودند، اجازه ورود و صرف غذا را ندادهاند.
این تمهیدات در کنار اخراج و تصفیه گسترده اساتید «غیر خودی» و جایگزین کردن آنها با افراد وابسته به رژیم قرار است دو وظیفه مرکزی را به انجام برساند. اول از همه جلوی هر گونه تحرک مبارزاتی و همگرایی و همبستگی جنبش دانشجویی با خیزش انقلابی زن،زندگی، آزادی را مسدود کنند و دوم با کنترل اساتید، سرکوب های سازمان یافته حراست، بهره برداری از عوامل بسیج و سایر نهادهای وابسته و سرکوبگر در سرکوب دانشجویان و فشارهای مضاعف به دختران دانشجو بر سر حجاب، با پادگانی کردن دانشگاه، فضای آزاداندیشی و تضارب آرا را بکلی منکوب نمایند و گفتمان رسمی حکومت را از این طریق به دانشجویان تحمیل کنند.
ناگفته روشن است که این هر دو هدف حاکمیت پیشاپیبش محکوم به شکست قطعی است. گذشت دوران اول انقلاب که با تصفیه اساتید دانشگاهها و بازداشت و سرکوب دانشجویان انقلابی، و کشتار مبارزان و از میان بردن احزاب و سازمان های مخالف، توانستند فضای رعب و وحشت در دانشگاهها حاکم کنند. آن زمان سرکوب جواب داد چون توهم به رژیم گسترده بود و ارعاب اثر داشت، امروز جواب نمی دهد زیرا پایه های توهم فرو ریخته و نسل جدید به هیچ وجه از سرکوبگران نمی ترسد. اکثریت مردم ایران از نظام جمهوری اسلامی متنفرند؛ این نظام را عامل ناکامی ها و مصیبت های بیشمار زندگی خود می دانند و از هر فرصتی برای مخالفت و اعتراض علیه این نظام جهنمی سرکوبگر استفاده می کنند. دانشگاه هم از فضای اجتماعی جدا نیست و حاکمیت با سرکوب نمی کند این جدایی را نهادینه کند.
شاهدیم که مبارزان انقلابی درگیردر خیزش انقلابی اخیر، درس های رویارویی با نیروهای سرکوب و نقاط قوت و ضعف خود و حاکمیت را بررسی و جمع بندی می کنند تا در شرایط کنونی مبارزه و مقاومت را با نتایج بهتر و هزینه های کمتر پیگیری کنند. همین رویکرد در میان فعالین و کنشگران جنبش دانشجویی که تاکنون همواره پیشگام مبارزات انقلابی بوده اند جریان دارد. در واکنش به پادگانی کردن فضای دانشگاه گروههای مختلف دانشجویی در اطلاعیه های گوناگون بر ادامه مبارزه و مقاومت تاکید کرده اند و بارها گفته اند دانشگاه زنده است و دانشجویان سکوت نخواهند کرد.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 
بیان دیدگاه