اتحاد کارگران انقلابی ایران: امروز ششمین روز از اعتصاب غذای 13 زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار می گذرد. این زندانیان در اعتراض به انتقال خود از زندان اوین به این زندان اعتصاب غذا کرده اند. لقمان امین پور، سعید ماسوری، افشین بایمانی، سپهر امام جمعه، زرتشت احمدی راغب، محمد شافعی، سامان صیدی (یاسین)، حمزه سواری، کامیار فکور، احمدرضا حائری، رضا سلمان زاده، جعفر ابراهیمی و مسعود رضا ابراهیمی نژاد، زندانیان سیاسی ای هستند که از روز یکشنبه ۱۲ شهریور در اعتراض به انتقالشان از زندان اوین به زندان قزلحصار و شرایط نامناسب در این زندان دست به اعتصاب غذا زده اند..
وضعیت این زندانیان هم اکنون بدینصورت است: انتقال این زندانیان از زندان اوین بدون اطلاع و با فریب و به بهانههای مختلف صورت گرفته و این روند تبعیدی با توسل به دستبند و پابند و همچنین با اعمال خشونت، تهدید و توهین انجام شده است. همگی افراد تبعید شده در بند امن زندان قزلحصار، که مخصوص زندانیان تنبیهی است، نگهداری میشوند. همچنین به دلیل فقدان امنیت حداقلی در این بند، زندانیان تبعیدی ناچارند جهت جلوگیری از بسته و مسدود شدن درب سلول، به صورت شبانهروزی، کشیک دهند.این بند فاقد امکانات اولیه همچون آب اشامیدنی و اب گرم برای استحمام است. زندانیان تبعید شده از هیچگونه امکان هواخوری برخوردار نبوده و به صورت بیست و چهار ساعته در یک محیط بسته و بدون تهویه نگهداری میشوند. بند امن فاقد هرگونه امکانات پختوپز و فروشگاه برای خرید است.زندانیان تبعیدی از امکان تلفن به صورت عادی محروم بوده و امکانات حداقلی برای درمان و بهداشت نیز از انها دریغ شده است. خواست اصلی زندانیان تبعیدی، بازگشت به زندان اوین و همچنین پایان فوری پروندهسازی امنیتی اخیر علیه آنهاست و تاکید دارند که در صورت عدم تحقق مطالبات بحق خود، همچنان از دریافت هرگونه غذای زندان خودداری خواهند کرد.
در روزها و هفته های اخیر اخبار و گزارشات بسیاری در مورد وضعیت وخیم زندانیان بیمار منتشر شده است. در بسیاری موارد هیچگونه خدمات پزشکی به زندانیان ارائه نمی شود. زندانیان بیمار از هرگونه دسترسی به پزشک و دارو محروم هستند و این در مورد بیماران بدحال نیز صدق می کند. برای نمونه مدتهاست رضا شهابی و داوود رضوی از اعضای سندیکای شرکت واحد از دسترسی به درمان لازم محروم هستند. جعفر ابراهیمی نیز در وضعیت وخیمی از بیماری قرار دارد و تا کنون به پزشک و دارو دسترسی نداشته و هیچ اقدامی جهت معالجه او صورت نگرفته و معلم زندانی جانش در خطر است. همچنین وضع جسمی زرتشت احمدی راغب در پی اعتصاب غذا وخیم است.
انتقال خدعه گرانه و تحقیرآمیز زندانیان اعتصابی از زندان اوین به زندانی به مراتب خطرناک تر، ناامن تر و فاقد حداقلی ترین امکانات، مصداق شکنجه مضاعف زندانیان سیاسی و گامی در جهت مساعدتر کردن شرایط از بین بردن این زندانیان سیاسی از سوی سرکوبگران و شکنجه گران است. از هم گسیختن پیوندهای عاطفی زندانیان سیاسی که مدتی با هم در بندهای مشترک مانده اند، علاوه بر مجازات مضاعف زندانی با هدف جلوگیری از شکل گیری حلقه های مشترک فکری و پیوندهای مبارزاتی بین زندان و فضای خارج از زندان صورت می گیرد. در واقع رژیم حتی در اسارت هم از اتحاد و همبستگی و پیوندهای عاطفی میان زندانیان سیاسی وحشت دارد و برای جلوگیری از همگرایی مبارزاتی از هیچ رزالت و شناعتی روگردان نیست. در عین حال روشن است که در آستانه سالگرد خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی»، تبعید وحشیانه جمعی از زندانیان سیاسی که به موازات هشدار نیروهای سرکوبگر امنیتی به زندانیان سیاسی آزاد شده مبنی بر عدم مشارکت در اعتراضات فراخوان داده شده در سالگرد خیزش انقلابی صورت گرفته، بخشی از راهکار نیروهای سرکوبگر است تا این پیام را به مبارزان پیگیر انقلابی برساند که در صورت دستگیری حتی در زندان هم به آنها ابقا نخواهد شد و با شکنجه مضاعف و شرایط مرگبار روبرو خواهند بود.
در اعتراض به این وحشی گری در حق زندانیان سیاسی اعتصابی، پیام های همبستگی و حمایت از سوی هم بندیان و زندانیان سیاسی انتشار یافته است. در این شرایط حمایت جمعی هر چه گسترده تر از مطالبه زندانیان سیاسی اعتصابی و اعتراض به رفتار سرکوبگرانه از سوی تشکل های مستقل کارگری و مدنی نیز واجد اهمیت است. حمایت از زندانیان سیاسی و مطالبه آزادی بی قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی همچنان از مطالبات مهم خیزش انقلابی زن، زندگی آزادی و جنبش دادخواهی است.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 