اتحاد کارگران انقلابی ایران

اتحاد کارگران انقلابی ایران: در ماه‌های گذشته نام ده‌ها استاد دانشگاه در فهرست ممنوع‌الورودها، ممنوع‌التدریس‌ها، اخراجی‌ها و بازنشسته‌های اجباری قرار گرفته است. در دو هفته گذشته هم، داریوش رحمانیان، آذین موحد و حسین علایی ( استادان دانشگاه تهران ) علی شریفی زارچی (استاد دانشگاه صنعتی شریف) آمنه عالی و حمیده خادمی (استادان دانشگاه علامه طباطبایی) سید رضا صالحی امیری (استاد دانشگاه آزاد ) رهام افغانی خراسکانی (استاد دانشگاه شهید بهشتی)و محمدرضا نظری نژاد (استاد دانشگاه گیلان) که در هفته های قبل، احکام بدوی شفاهی یا کتبی ممنوعیت از تدریس دریافت کرده بودند، در شبکه‌های اجتماعی یا در گفت‌وگو با پایگاه‌های خبری اعلام کردند که حکم قطعی پایان همکاری، انفصال از تدریس یا قطع حقوق به ایشان ابلاغ شده است
در حالی که اخراج استادان دانشگاه‌ها با موجی از واکنش از سوی جامعه آگاه و بخش وسیعی از مردم مواجه شده خبرگزاری های حکومتی و هم چنین دولت بیشرمانه اخراج استادها، را امری طبیعی و خالص‌سازی دانشگاه‌ها عنوان کرده و تا آن جا پیش رفته که رئیسی حمایت خود را از اقدامات وزارت علوم اعلام کرد. در این تصفیه سازی های گسترده حکومتی جای استادان تصفیه شده ، عناصر حکومتی، مجریان تلوزیونی، عناصر اطلاعاتی امنیتی را به کار گرفته و جایگزین استادان فرهیخته و مدافع استقلال علمی و مدافع دانشجویان کرده اند . آن چه در این بین میان حکومتیان معنی ندارد ، سطح علمی دانشگاه‌ها است . وقتی ۱۵ هزار استاد جدید از عناصر مورد اعتماد که شرط ورود آنها به دانشگاه نه سطح سواد و صلاحیت علمی، بلکه نزدیکی به حکومت باشد و «با خروج افرادی چون شریفی‌ زارچی، محمد فاضلی و …، افرادی نزدیک به جبهه پایداری و برخی طیف‌های تندروی حکومتی مانند امیرحسین ثابتی، عباس موزون و … جایگزین آن‌ها شوند ، و در روزهای گذشته هم خبر رسید یکی از مداحان قرار است وارد دانشگاه تهران شود ، می توان گفت حکومت دانشگاه‌ها را با حوزه علمیه اشتباه گرفته است . مثلا در روزهای گذشته عبدالرضا سیف، رییس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران خبر داد که «حاج سعید حدادیان» قرار است مانند هفت سال گذشته «ادبیات پایداری، آشنایی با دفاع مقدس و آشنایی با ادبیات انقلاب اسلامی» را در دانشکده ادبیات و علوم انسانی و دیگر دانشکده‌های دانشگاه تهران تدریس کند.
اما این که در مقطع کنونی حاکمیت اخراج استادان را شتاب داده ، چیزی نیست جز وحشت حکومت از سالگرد خیزش انقلابی مهسا. در آستانه سالگرد جنبش زن زندگی آزادی حاکمیت با اخراج استادانی که سال گذشته از این جنبش حمایت کرده بودند و با دادن احکام تعلیقی و اخراج به ده‌ها دانشجو و در یک کلام قلع و قمع دانشگاه‌ها بیش از هر چیز ترس و وحشت خود را از دانشگاه‌ها به نمایش می گذارد و هدفش آن است که دانشگاه را به عنوان نهادی که سال گذشته تمام قد کنار جنبش انقلابی ایستاد را از صحنه دور کند . آن چه رژیم از درک آن عاجز است اینست که مبارزه با رژیم هم اکنون در ده‌ها کانون مقاومت توده ای جریان دارد و نفس جنبش انقلابی هم چنان می تپد و این اقدامات مذبوحانه نیز نمی تواند، دانشگاه را به حوزه علمیه تبدیل کند. دهه هاست دانشگاه‌ حامی همیشگی جنبش آزادیخواهی بوده است.