اتحاد کارگران انقلابی ایران: جواد روحی از بازداشتشدگان خیزش انقلابی که پیشتر حکم سه بار اعدام او بر اثر فشار های مردمی و فعالیت های حامیان حقوق بشر نقض شده بود در زندان نوشهر جانباخت. جواد روحی در تاریخ سی شهریور ماه سال گذشته بازداشت شد و بیش از ۱۱ ماه را در بازداشت موقت به سر برد و همچنان در زندان نوشهر به صورت بلاتکلیف نگهداری میشد. مسئولان زندان گفته اند او بر اثر مسمومیت دارویی جان خود را از دست داده است. اما حتا اگر این ادعا را باور کنیم در خوشبینانه ترین حالت مرگ او قتل شبه عمدی است که توسط حکومت صورت گرفته، ولی با شیوه هایی که ما از رژیم می شناسیم. مسئولیت سلامت و امنیت زندانیان دستگاه قضایی و زندانبانانش هستند. شیوه قتل جواد روحی ادامه همان مسموم سازی هایی است که بر اثر آن زندانیان تازه از زندان آزاد شده جان خود را از دست داده اند. برای نمونه جاوید نام یلدا آقافضلی.
عدم دسترسی به موقع به خدمات پزشکی و بیمارستان روش عادی شده این روزهاست که در زندانهای جمهوری اسلامی وسیعا به کار گرفته می شود تا شرایط از پا افتادن زندانی را هر چه مهیاتر کنند. نمونه آن عدم دسترسی اعضای زندانی سندیکای شرکت واحد به خدمات درمانی ضروری است که طی روزهای اخیر صورت گرفته است.
بعلاوه می دانیم که رژیم از شیوه عمدی امتناع از دسترسی به موقع به دکتر و بیمارستان و عدم رسیدگی پزشکی تا مرگ زندانی را در کارنامه خود دارد. زنده یاد بهنام محجوبی و جاوید نام بکتاش آبتین نيز در زندان به دست جمهوری اسلامی به قتل رسیده اند. و در ادامه آن قتل ها امروز شاهد قتل جواد روحی در زندان هستیم.
در نظام جمهوری اسلامی مخالف و معترضی که بر آرمان و عقیده خود استوار بماند و برای آن آگاهانه و پیگیرانه مبارزه کند حق حیات ندارد و آدمکشان حرفه ای وابسته به حاکمیت سعی می کنند مبارزان پیگیر را به شیوه های مختلف از میان بردارند. کشتن زندانی در زندان یکی از این روش های کثیف است. و صد البته مسئول اصلی این جنایت حکومت است و با هیچ ترفندی قادر نخواهند شد که از زیر بار مسئولیت جنایتی که در حق جواد روحی و دهها زندانی سیاسی دیگر صورت داده اند شانه خالی کنند.
فقط گسترش اعتراضات و مبارزات مردمی است که می تواند این رژیم را به عقب نشینی وادار کند وماشین کشتار آن را متوقف سازد. فقط افزایش هر چه بیشتر هزینه ارتکاب جنایاتی نظیر مسموم سازی زندانیان سیاسی در زندان ها با پیگیری دادخواهی جان های از دست رفته از سوی خانواده ها و حمایت سراسری از دادخواهی خانواده ها از سوی مردم می تواند تا حدودی بازدارندگی داشته باشد وگرنه جمهوری کشتار در زندان ها هم چنان کشتار می کند.
اتحاد کارگران انقلابی ایران 